Abraham Calov

Abraham Calov (Abraham Calovius) urodził się 16 kwietnia 1612 roku w Mohrungen, obecnie Morągu, a zmarł 25 lutego 1686 roku w Wittenberdze. Był niemieckim ortodoksyjnym teologiem luterańskim, filozofem, matematykiem i pisarzem. Uczył się w szkole miejskiej w Morągu, a następnie w Toruniu i Königsbergu. W 1632 roku uzyskał tytuł magistra filozofii, po czym podjął studia teologiczne. Doktorat z teologii zdobył w 1637 roku na Uniwersytecie w Rostoku.

W latach 1643-1650 był pastorem kościoła Świętej Trójcy w Gdańsku, profesorem teologii i rektorem Gdańskiego Gimnazjum Akademickiego. W 1645 roku uczestniczył w Colloquium charitativum. Od 1650 roku pracował na Uniwersytecie w Wittenberdze jako profesor teologii. W 1652 roku został pastorem miejscowego kościoła i generalnym superintendentem Saksonii. Zajmował się sporami teologicznymi i publikacjami polemicznymi. Do jego prac należą między innymi Systema locorum theologicorum i Biblia illustrata. Był sześciokrotnie żonaty i miał 13 dzieci, które zmarły przed 1684 rokiem.

Na podstawie artykułu „Abraham Calov” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.